Piet Heijman: 'Ik ben geboren voor het werk op deze plek' |
|
|
|
|
 |
| 166 sec |
Greenkeeper of the Year-genomineerde ziet golfbaan als levenswerk en 'thuis'
Sommige hoofdgreenkeepers komen tot het leveren van uitzonderlijke kwaliteit door creatief om te gaan met uitdagende omstandigheden. Piet Heijman heeft dat allemaal niet hoeven doorstaan en toch is hij het kloppende hart van de baan en heeft hij aan haast de gehele opbouw van de baan bijgedragen. Zowat born and raised op het terrein, waar alles en iedereen met elkaar vervlochten is: eigenaren, leden, greenkeepers en partijen eromheen. Samen vormen ze de ziel van de baan. Met zijn voeten diep geworteld in de polderklei en dicht bij zijn eigen natuur lacht Heijman kordaat: 'Ik hoor hier en hoef nergens anders heen.'
 |
Opgegroeid op de boerderij pal naast Golfpark Wilnis, was het terrein al Heijmans achtertuin voordat de eerste hole überhaupt lag. Wat begon met ballen zoeken als 13-jarige, groeide uit tot zijn levenswerk. Toen eigenaar Ton Kool, die grond kocht van vader Piet senior, in de kerk vroeg of zijn zoon op de baan wilde werken, ging het snel. Heijman begon in 1998 op de 9-holesbaan en werd in 2001, na zijn opleiding aan IPC Groene Ruimte, de jongste hoofdgreenkeeper van Nederland. Inmiddels werkt hij er 27 jaar, waarvan ruim twee decennia als hoofdgreenkeeper. Zijn vader Piet sr. (74) volgde zijn spoor, werd ook greenkeeper en stopte dit jaar definitief na een afbouwperiode.
Hechte banden
Vorige week werd Heijman 45. De band met de stichters Ton en Anneke Kool en de huidige eigenaren, de dochters Alice en Suzan Kool, voelt als familie; ze vieren zelfs verjaardagen samen. Heyman kent alle 1.300 leden van Golfclub Veldzijde persoonlijk. Hij zit al tien jaar in de wedstrijdcommissie en regelt de weekend- en woensdagwedstrijden. Aan zijn zijde loopt steevast Santi, zijn English Staffordshire-terriër, die door de leden wordt verwend met koekjes. Wat Heijman het meeste typeert, is dat hij niet met alle winden meewaait, maar stevig verankerd is. Die rustige, kordate houding vormde zich al vroeg: Heijman groeide op in de regio Amsterdam en werd op school gepest omdat hij door met zijn opa mee te gaan naar Feyenoord-wedstrijden fan van Feyenoord was, waardoor hij leerde onverzettelijk te blijven staan. 'Die no-nonsensementaliteit past bij mij én bij het vak van greenkeeper,' legt Heijman uit. 'Niet lullen, maar poetsen. Dat moet je als greenkeeper echt hebben, net als onze teamleden. Vier van ons golfen zelf ook. Daardoor snappen we wat nodig is voor de perfecte baan, zoals waterhindernis- en out-of-bounds-paaltjes strak uitlijnen.'
Eigen beheer
Binnen de familie van de eigenaren zitten een heibedrijf en een grondverzetbedrijf, dat ook golfbanen aanlegt en op Golfpark Wilnis de par-3-golfbaan ingrijpend heeft gerenoveerd onder leiding van architect Michiel van der Vaart en adviseur Lammert Veenstra, die allebei op Golfpark Wilnis golfen. Heijman: 'Het is ontzettend fijn dat alles op die manier in eigen beheer gebeurt, want een externe aannemer heeft op het juiste moment misschien geen tijd. Ook het machinepark onderhouden we als greenkeepers vrijwel volledig zelf, van slijpen tot winterklaar maken.'
|
|
Heijman kent alle 1.300 leden van Golfclub Veldzijde persoonlijk en zit al tien jaar in de wedstrijdcommissie
| |
|
Terwijl veel banen kampen met extreme droogte op zandgronden, heeft Golfpark Wilnis zich goed gewapend door het water- en terreinbeheer. Daarin investeren de eigenaren met een vooruitziende blik. 'Onze polderbaan is door de jaren heen getransformeerd van een vlakke en natte locatie naar een moderne topaccommodatie met een 18-holesbaan en de vernieuwde 9-holespar-3-baan. Trots ben ik vooral op het feit dat ik elke millimeter onder de zode ken. Ik weet exact waar alle leidingen en honderden meters drainage liggen, omdat ik bij elke ingreep zelf aanwezig was.'
Gewapend tegen extreme weersomstandigheden
Waar sommige banen hun water lastig weg krijgen na hoosbuien, is Wilnis na een bui binnen tien minuten tot een half uur weer droog. Heijman lacht: 'Elke winter graven we wel ergens 300 meter drainage bij. En in droge tijden hebben we overal water om ons heen, dus we kunnen pakken wat we willen. Tuurlijk verbruiken we zo min mogelijk. We hebben 650 sproeiers die vroeger klakkeloos 360 graden ronddraaiden; die hebben we allemaal schoongemaakt en afgesteld. We beregenen alleen nog de essentiële delen en niet meer de rough. Water geef je alleen waar het nodig is, vaak één keer per week flink en daarna een week niet, zodat de wortels diep naar beneden gaan zoeken. Vroeger sloegen we 's winters de baan kapot. Nu hebben we de afwatering zo goed op orde dat er asfaltpaden tegen onze 200 meter lange tees aanliggen, zodat we de leden de hele winter vanaf echt gras kunnen laten afslaan.'
De toekomst ligt al vast
Ambities om elders aan de slag te gaan, heeft Heijman niet. 'Golfpark Wilnis is mijn thuis. Golfers kijken vaak alleen naar de bal. Ik zeg weleens: kijk eens links en rechts, de hazen, de fazanten! We hebben hier geen snelwegen, vliegtuigen of treinen. Als je ergens natuur hebt, dan is het wel hier. Hier weggaan? Geen sprake van. Bij een andere baan ga ik het vak misschien als 'werk' zien. Ik ben geboren voor het werk op deze plek.'
| LOGIN
met je e-mailadres om te reageren.
|
|
|
| Er zijn nog geen reacties. |
|
